Rûm Sop

Een regelmatige lezer van mijn verhalen over het roemruchte koor Rûm Sop weet dat ik mij soms zeer kritisch opstel tegenover het bestuur en sommige koorleden. Echter dit keer richt ik mijn pijlen echter op u als lezer van Hichtepunten en/of inwoner van onze 4 H-dorpen. Waarom? U leest het in het volgende verhaal.

Jammer
Zoals ik in mijn vorige verhaal al had aangekondigd zou het koor deelnemen aan de (alweer) derde editie van het "4H-festival" getiteld "Hantum-live". Dit muziekspektakel waaraan een keur aan plaatselijke artiesten hun deelname hadden toegezegd zou plaatsvinden op zaterdag 2 juli 2011 in het dorpshuis d'Ald Skoalle te Hantum. Nu kan het liggen aan het feit dat er vele festivals omstreeks deze tijd worden gehouden en er een verzadiging optreedt maar u als inwoner van onze 4H-dorpen en/of lezer van dit blad bleef in ieder geval massaal thuis. Dit ondanks dat de entree gratis was!! Jammer voor de organisatie van een dergelijk festijn. Vele uren heeft het comité bestaande uit Johannes de Jong, Anja Dijkstra en Nely Hoekstra gestoken in de organisatie. Jammer ook voor de deelnemers, want wat is er niet mooier om voor een bomvolle zaal op te treden. Maar vooral jammer voor u als thuisblijver want u hebt wat gemist.

Hantum-live is een gebeuren die op zich uniek in zijn soort is. Een muziekspektakel met een gelegenheidskoor, een fanfarekorps en een popkoor is nagenoeg nergens te vinden. Desondanks bleef u als toeschouwer thuis. Maar niet alleen u als inwoner van onze dorpen liet verstek gaan ook de pers bleef weg. Je zou denken dat in deze komkommertijd, waarin alleen aandacht wordt besteed aan een zeldzame paddenstoel, het uitvliegen van de zeearend of een hondje in een zwemvest, de pers zich massaal zou werpen op dit gebeuren.

Niets is minder waar. De drukpersen bleven stil en kwamen pas in actie toen een windhoos Hantum en omstreken had getroffen. Jammer dat in al dit (natuur-)geweld Hantum-live is ondergesneeuwd. Tot slot is het ook jammer voor het spektakel zelf. Door de verminderde belangstelling in onze 4H-dorpen lopen we het risico dat het comité de spreekwoordelijke handdoek in de ring gooit en stopt met de organisatie van dit evenement of misschien uitwijkt naar een locatie in een ander dorp of stad. Dit zou, u raadt het al, jammer zijn. Zo dit moest ik toch even kwijt!!

Was het dan alleen maar kommer en kwel? Gelukkig niet. Er waren nog voldoende liefhebbers van elders die een dergelijk evenement op waarde weten te schatten en de moeite hadden genomen om die avond naar het dorpshuis in Hantum te komen. De toeschouwers kregen een gevarieerd programma voorgeschoteld dat bol stond van de kwaliteit. Voor een verslag van die avond verwijs ik u graag naar de vorige editie van Hichtepunten of de filmpjes op You tube.

Mocht u spijt hebben van het feit dat u die avond toch niet bent gekomen of wilt u aangeven toch een voorstander te zijn van behoud van dit muziekspektakel dan kunt u een steunbetuiging indienen bij één van de leden van het organisatiecomité. Wie weet komt er dan toch nog een vierde editie van Hantum live.

Optreden in Dokkum
Voor Rûm Sop was het niet lang rusten na Hantum live want het volgende optreden stond al weer voor de deur, te weten een rondgang door de stad Dokkum op zaterdag 9 juli 2011 op uitnodiging van Club 65. Het was al weer een paar jaar geleden dat het koor een optreden had verzorgd in Dokkum. Ondanks dat zich meer leden hadden opgegeven voor dit optreden (daar gaan we weer) had zich die middag toch nog een behoorlijk groepje op de gebruikelijke plaats verzameld.

Ook Jelle van der Galien was deze keer op de juiste dag en tijdstip verschenen. Een vijftal leden had zelfs de fiets uit de garage gehaald en ging per tweewieler naar Dokkum. Zo was ook Jelle op de fiets en hij verzekerde iedereen dat hij dit keer zijn eigen fiets had meegenomen. Als dit maar goed komt hoorde je iedereen denken. Onder aanvoering van snelle Jelle op zijn Gazelle was het groepje fietsers rap in Dokkum. De overige leden van het koor gingen in de auto. Waar is de goede oude tijd gebleven toen er een grote blauwe lint en later een rode lint naar Dokkum fietste. Dat waren nog eens tijden.

Het was gezellig druk in Dokkum en we werden door Andries Terpstra van de gelijknamige electronicazaak op de Breedstraat begroet. Regende het die ochtend nog, het was inmiddels droog geworden en de zon brak door. De bedoeling was om hier een daar in de binnenstad een optreden te verzorgen. De eerste plek was op de Grote Breedstraat. Al snel bleven er mensen staan om te luisteren en het werd gezellig druk.

Toen het eerste optreden bijna was afgelopen galmde daar opeens een luid: "Ah pake" door de winkelstraat. Het bleek dat er een pakesizzer van ons koorlid Taeke in de binnenstad was. Nu zult u denken dat is toch niets bijzonders. Wel ik kan u zeggen hoe langer wij in Dokkum waren des te vaker klonk het uit alle hoeken en gaten de kreet "Ah pake", en het was elke keer gericht aan Taeke. Wij vragen ons dan ook danig af hoe vaak hij nu in werkelijkheid pake is.

Na een kleine pauze was het volgende optreden op de Bargemerk en de Hoogstraat. Ook hier werd het al snel gezellig druk. Na vele "pake-begroetingen" bewoog het koor zich via de Diepswal naar de kleine Breedstraat. Daar vond het laatste optreden die middag plaats. Al een paar keer was de blauwe taxibus voor Biense langs gereden en iedereen had dit al gezien.

Behalve Biense. Hij had het die middag prima naar de zin en het leek net of hij steeds met opzet de andere kant op keek als zijn taxi voorbij kwam. Het koor kreeg medeleden met de taxichauffeuse en na een paar aanmaningen van onze kant is hij toch maar op zoek gegaan naar zijn taxibus. Na nog een paar liedjes te hebben gezongen en een paar "pake-kreten"aan het adres van Taeke werd het optreden beëindigd. Toen de laatste lootjes van de derde wereldwinkel door het koor waren opgekocht werd vervolgens weer koers gezet naar de thuishaven Hantum. Onderweg naar huis hoorde je in de verte nog klinken: "pake?".